Flanders Horse Expo 2009

zondag, 1 februari 2009

Flanders Horse Expo 2009 zit erop

De combinatie Aleashop stand houden en demo's geven was niet evident, maar het is ons gelukt...

Vooral op zondag zeer veel volk rond de piste, en veel positieve reacties gekregen op de Stressvrij paard training.
De demo's zijn goed verlopen, Andes en Kenzo hebben hun best gedaan.

Zaterdagmorgen onze eerste demo op Flanders Horse Expo 2009: zin en onzin van grondwerk. 
Kenzo was van in het begin redelijk op mij gefocust, en toen we Andes loslieten plakte hij weer aan mijn schouder. Het contrast tussen de twee was duidelijk. Ik liet Kenzo een paar keer de hark rechtzetten, om het gegeven ‘grondwerk’ te illustreren voor de dummies. Maar hij was niet zo in de stemming om dingen op te rapen, hij keek teveel naar mij, en dus niet naar wat er op de grond lag. Ik probeerde Andes bij ons te halen, maar dat lukte niet, zoals ook de bedoeling was. Kenzo heb ik dan ‘geparkeerd’ op mijn houten deur die ik voor de gelegenheid op vier blokken gelegd had. Andes wou niet komen, en Kenzo wou niet wegblijven, het was een perfecte illustratie van vijf jaar grondwerk tegenover twee maanden grondwerk. Andes liep een beetje verloren zo los, maar eens ik haar aan het touw had, was ze direct de rust zelve. Olivier en Lotje hadden heel wat moeite om Kenzo aan de kant te houden, hij was het er helemaal niet mee eens dat Andes mocht meedoen en hij niet. Zeker toen Andes op een bepaald moment met click en voedsel beloond werd, kwam hij vol enthousiasme van zijn podium en moest ik hem echt wegsturen met de stick. Andes deed het allemaal goed, vond ik. Niet perfect, maar wel rustig en braaf, en dat was de bedoeling. Uiteindelijk deed Olivier teken dat ik nog maar vijf minuten had en sloeg de paniek een beetje toe, want ik dacht dat ik nog meer tijd had. Andes moest dus ineens aan de kant, en Kenzo dacht waarschijnlijk: ik sta hier nu al zó lang, laat mij nu ook maar gerust. Hij zag het dus niet zitten, Lotje zei “hij was echt beledigd” en ik begon te twijfelen over de beste volgorde van de oefeningen. De domino’s gingen goed, hij wou terug op het podium maar het zeil lag al klaar, of misschien zouden we toch beter eerst liggen? Ach ja, onze ‘finale’ ging dus een beetje de mist in. Kenzo had zoiets van: doe het zelf maar, het matje had ik al maanden niet meer uitgehaald en daar keek hij naar alsof hij dat nog nooit gezien had! Toen Kenzo ingepakt was in het zeil stond hij daar echt zo van: oké, ik sta hier goed en uiteindelijk ging hij wel liggen en zitten, maar het koste toch wat meer moeite dan thuis. Het podium was ondertussen al opgekraamd, dus dat konden we niet meer doen, en ik geraakte er dus ook niet meer op zonder zadel tot Olivier mij een voetje gaf, maar toen was onze tijd eigenlijk al lang op.
Dus voor mij een wijze les, dat ik beter in het begin Kenzo zijn ding zou laten doen, en hem daarna parkeren in plaats van andersom. Al bij al was ik niet ontevreden over de demo, zeker omdat het de eerste keer was met de twee samen, en rekening houdend met de Aleashop bezigheden. Maar dat is natuurlijk geen excuus, da’s gewoon een kwestie van prioriteiten. Alleen is er in de praktijk toch wel veel verschil met ‘alleen maar’ demo geven en nu de combinatie van winkel en demo’s. Vorig jaar had ik zoveel tekst voorbereid, echt een heel scenario getimed omdat ik zoveel mogelijk wou vertellen, over motivatie en clickertraining en zweefteven en -kezen, en toen was er eigenlijk minder te zien. Dit jaar was het contrast tussen de twee paarden heel mooi, hebben we meer ‘typisch grondwerk’ kunnen tonen maar gingen de ‘kunstjes’ een beetje verloren omdat ik een slechte voorbereiding had. Het is ook niet slim om een paard eerst twintig minuten letterlijk aan de kant te zetten terwijl hij in de stemming is om mee te doen, en daarna op één knip ineens te verwachten dat hij eventjes terug komt meespelen en de show zal stelen. Daarvoor hebben we gewoon véél te weinig demo- (of show)ervaring, en dat heeft Kenzo mij dit jaar dus heel duidelijk gemaakt. Maar wie weet, volgende keer beter!
Na de demo de twee paarden weer naar huis gebracht (Andes liep geen twintig meter op de weide of ze ging precies op de modderigste plek neerliggen en uitgebreid rollen “voilà, dat zal u leren om mij volledig te wassen”), dan snel terug naar de beurs voor mijn lezing, want een beetje tegen mijn verwachtingen in, ging die toch door. Er was dit jaar zoveel tegelijkertijd te zien in de drie pistes en de demostal, dat ik eigenlijk geen publiek verwacht had. Maar er zat toch een goeie vijftig man in de zaal denk ik. De lezing zelf ging wel vlotjes, ik zag de mensen regelmatig instemmend knikken en er liepen er maar een paar weg, dus dat viel mee. Achteraf ook nog wat vragen en wat positieve reacties, dus toch wel oké.
Ondertussen was O. Yaspis en Remy thuis gaan oppikken want de pakzadeldemo was om vijf uur. Weer spurten en vliegen, onze pistehelper was er ondertussen wel bij, gelukkig maar. De inrijpiste was vol opgefokte dressuurpaarden die meededen aan de Kür op muziek, en daar moest Olivier dan op Remy met stressy Yaspis tussen rijden! Maar de demo verliep uiteindelijk ook goed, het was van augustus geleden dat we het pakzadel nog eens uitgehaald hadden, en de geïmproviseerde constructie met een plastieken bak bovenop het zadel zag Yaspis niet helemaal zitten, maar Olivier heeft dat allemaal weer zeer professioneel opgelost, ook al waren Remy en Yaspis niet geheel stressvrij. Chapeau!
Dan weer snel naar huis, paarden gaan afzetten en eten geven, en juist op tijd terug voor de avondshow. Van de (vrijheids)dressuur heb ik wel genoten, de hele avond veel prachtige paarden maar helaas ook veel irritante muziek. Nog een Palmke in het Palmcafé en we konden moe maar voldaan huiswaarts.
Zondagmorgen, Andes nog steeds een modderpaard, maar wel een ‘zacht’ modderpaard met een witte staart. Nu trouwens alleen nog demo’s ‘met zadel’, dus gewoon met de borstel erover, en zo de piste binnen. De TREC demo was eerst, iedereen hielp gelukkig mee opzetten, ik zadelde de paarden en Olivier deed de rest zodat we opnieuw juist op tijd klaar waren om te starten. Demo viel mee, Andes was superbraaf, ik ging de sprong overslaan maar vond de bezembak van dichtbij zo laag dat we het toch maar gedaan hebben.
Dan snel alle zadels en hoofdstellen verwisseld voor de F.R.A. bitloze demo. Ik reed voor de eerste keer met het boomloos zadel, helaas waren de beugels zowat drie gaten te lang. Lotje mocht beginnen met de halsring, dan Anke met de sidepull en Julie met de crosslink, allebei met een bbpad, en de paarden liepen mooi nageeflijk. Andes met de meroth, vlak na het touwhalster van de TREC demo, was eerst een beetje stressy en kop in de lucht, maar na een paar rondjes kalmeerde ze wel en kon ik ze wat beter voorwaarts-neerwaarts rijden. Dus demo 2 ook oké; op naar de volgende.
's Namiddags voor de demo Stressvrij paard reed Annelies Rutten als gastamazone op Remy (Olivier had al aangekondigd: de Slimste Vrouw op de Slimste Fjord). Denis startte met het body control gedeelte, daarna ik met wat meer de psychologische kant van de zaak. De paarden waren tof, want ze deden niet alles automatisch, dus voor de toeschouwers was er toch meer te zien dan vorig jaar, denk ik. Wel moeilijk voor mij om te weten wat het publiek het meest zou boeien en waar ze het meest zouden aan hebben in de praktijk: er valt zoooveel te vertellen dat het moeilijk is om stof te selecteren voor een goeie twintig minuten zonder teveel in detail te treden. Maar er was veel volk rond de piste en de tribune zat vol, dus we mogen wel tevreden zijn… Het zal nu nog wel een paar dagen duren voor we volledig ‘bekomen’ zijn van Flanders Horse Expo 2009. Maar de zwakken moeten eruit!
 

Kim Moeyersoms - GSM: +32478 67 47 89 - Contact - Webdesign by Regali